„To nowe państwo było nasze i nie wolno było go oszukiwać” - wspominał swoje przedwojenne wychowanie Jerzy Stefan Stawiński. Pisarz, scenarzysta „Kanału”, „Eroiki”, „Zezowatego szczęścia”; twórca, który uważał się za „antyromantyka” urodził się 1 lipca 1921 r. w Zakręcie (Mazowieckie).
„Był bardzo ważny dla powojennego kina polskiego, dla powojennej kultury” - powiedział Iwonie L. Koniecznej z PAP (2020) prof. Tadeusz Lubelski, historyk filmu i krytyk. „Zaznaczył się jako najważniejszy scenarzysta nurtu zwanego polską szkołą filmową. Jego biografia okazała się modelową biografią pokolenia” - podkreślił, że Stawiński nie był „pisarzem wyobraźni”. „Pisał na dokumentach – na historii własnej lub cudzej, był technikiem scenariusza, przetworzył etapy własnej historii w ciąg fabuł: »Kanał«, »Eroica« i »Zezowate szczęście«. Trzeba jeszcze dodać »Zamach« i serię scenariuszy z późniejszych lat: »Godzina W«, »Urodziny młodego Warszawiaka«, »Obywatel Piszczyk« i, najbardziej autobiograficzne, »Jutro idziemy do kina«” - dodał.