6 stycznia 1911 roku urodził się Kazimierz Rudzki, aktor którego nazywano „człowiekiem o kamiennej twarzy”. Był postacią bardzo popularną, choć zagrał tylko w 18 filmach fabularnych i trzech serialach - ról teatralnych miał w swym dorobku niewiele więcej.
Największą rozpoznawalność dała mu chyba jedna z głównych ról w serialu „Wojna domowa” (1965); ale był też świetny w zapadających w pamięć widzów epizodach: jako angielski oficer w „Jak rozpętałem II wojnę światową” (1970), i polski - w „Eroice” (1958).
„Paradoks KAZIMIERZA RUDZKIEGO polega na tym, że cieszył się on ogromną popularnością i był postacią powszechnie znaną i lubianą, choć w ciągu dwudziestu lat zagrał ledwo dwadzieścia ról teatralnych i niewiele więcej ról filmowych” – napisał Jacek Ziemek w artykule pt. „Rudzki to styl” (e-teatr, 2005).
Kazimierz Rudzki urodził się w Warszawie jako syn Bronisława i Anny ze Szklawerów. Po maturze, zdanej w 1929 r. w Gimnazjum Ziemi Mazowieckiej, studiował (1929-32) w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie. Przez kolejny rok był słuchaczem Instytutu Reduty, później (1933-34) odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Łączności w Zegrzu.