2 stycznia 1980 r. zmarł Władysław Skoraczewski - harcerz „Szarych Szeregów”, żołnierz AK, powstaniec warszawski, śpiewak operowy, twórca i wieloletni kierownik Centralnego Zespołu Artystycznego Związku Harcerstwa Polskiego.
Na ostatniej próbie chóru, którą poprowadził przed Świętami Bożego Narodzenia 1979 roku, powiedział do swoich podopiecznych: „Pamiętajcie, że będę o was myślał w te święta, tak jak zawsze o was myślę”.
„Do harcerstwa nie można się zapisać i wypisać. Harcerzem jest się zawsze!” - powtarzał przy różnych okazjach swoje życiowe credo.
Władysław Skoraczewski urodził się w Warszawie 3 grudnia 1919 roku. Do harcerstwa wstąpił - jako dziewięciolatek - w 1926 r. W tym samym roku rozpoczął naukę w Seminarium Duchownym księży Marianów, jednak ukończywszy siedem klas zrezygnował i dokończył edukację w gimnazjum im. Jana Zamojskiego. Maturę zdał w 1936 roku. W 1938 r. uzyskał stopień podharcmistrza. W tym samym roku rozpoczął edukację wokalną u prof. Grzegorza Orłowa. Mimo że wybuch wojny przerwał jego studia prawnicze w Uniwersytecie Warszawskim, to nauka śpiewu trwała przez cały okres wojny; również podczas okupacji zaczął studiować dyrygenturę chóralną u księdza Wacława Gieburowa. Nauka, połączona z praktyką dyrygencką trwała trzy lata, podczas których Skoraczewski śpiewał także basowe partie solowe w chórze kościoła Wszystkich Świętych przy placu Grzybowskim.