Czym Polacy walczyli 11 listopada 1918 roku

2025-11-11

Podstawowym narzędziem walki Polaków w czasie I wojny światowej i tuż po niej były karabiny i karabinki. W dniu odzyskania niepodległości polscy żołnierze byli wyposażeni w kilkanaście typów karabinów różnej produkcji i o różnym rodzaju amunicji.

Pierwszym polskim oddziałem wojskowy w I wojnie światowej była Pierwsza Kompania Kadrowa, utworzona w sierpniu 1914 r. w Krakowie z połączenia członków Związku Strzeleckiego i Polskich Drużyn Strzeleckich. W kolejnych miesiącach Kadrówka dała początek Legionom Polskim.

Temat broni pojawił się już w piosence, która stała się swojego rodzaju hymnem Pierwszej Kompanii Kadrowej. W jednej ze zwrotek żołnierze śpiewali: „Choć Moskal, psia wiara, drogę nam zastąpi, to kul z mannlichera nikt mu nie poskąpi”. Według różnych źródeł Kadrówka liczyła 145-168 żołnierzy, a ich głównym uzbrojeniem były właśnie karabiny i karabinki Mannlicher wz. 1890 i wz. 1895. We wspomnieniach żołnierzy Kadrówki i Legionów pojawiają się też informacje o starszej broni, np. karabinach Werndl wz. 1873/77 i Mannlicher-Schönauer wz.1903/14, a także o rosyjskich Mosinach wz. 1891 przerobionych do stosowania austriackiej amunicji 8 mm. Jako broni krótkiej legioniści najczęściej używali pistoletów Frommer, Steyr wz. 1907 i wz. 1912 oraz rewolwerów Gasser wz. 1898.

Źródło: https://dzieje.pl/