11 marca mija 126 lat od śmierci Henryka Bukowskiego – uczestnika powstania styczniowego, który po przyjeździe do Szwecji stał się cenionym antykwariuszem, a kupione przez siebie polonika podarował m.in. Bibliotece Jagiellońskiej i Muzeum w Rapperswilu.
Henryk Bukowski urodził się 6 stycznia 1839 roku we wsi Kaukle na Kowieńszczyźnie (tereny dzisiejszej Litwy) w ziemiańskiej rodzinie Bortkiewiczów. Początkowo uczył się w rodzinnym domu, a później w lokalnych szkołach. Najważniejszym etapem jego edukacji były studia prawnicze na Uniwersytecie Moskiewskim, gdzie w 1858 roku „poznał wielu przedstawicieli postępowej młodzieży polskiej – wybitnych w przyszłości Polaków”, jak czytamy we wspomnieniach Bukowskiego opracowanych przez Dorotę Lewandowską. Historyczka wymienia między innymi takie osoby jak przyszły lekarz i powstaniec styczniowy Konrad Chmielewski (1838-1899), etnograf i współtwórca Muzeum Polskiego w Rapperswilu Jan Karłowicz (1836-1903) oraz historyk i polityk Bolesław Limanowski (1835-1935).
Lewandowska wyjaśnia, że należeli oni do tzw. Ogółu moskiewskiego, czyli stowarzyszenia studenckiego, które później stało się „zapleczem kadrowym dla litewskiej organizacji powstańczej”.