Miał zostać księdzem, a tymczasem w tureckiej służbie bił się z Rosjanami. 200 lat temu urodził się Konstanty Borzęcki.
Konstanty Paweł Borzęcki urodził się 10 kwietnia 1826 roku w rodzinie szlacheckiej jako syn Wincentego Borzęckiego i Józefy z Kurczewskich. Jego rodzinna wieś – Modrzewiec w powiecie piotrkowskim leżała w Królestwie Polskim. Została później zlikwidowana w związku z budową Kopalni Węgla Brunatnego Bełchatów, a jej tereny zajęte przez wyrobisko kopalni.
Pierwsze lata życia spędził w domu rodzinnym, gdzie otrzymał podstawową edukację domową, a następnie kontynuował naukę w gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim. W kolejnych latach studiował malarstwo w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Nie wiadomo, jak potoczyłyby się jego dalsze losy, gdyby nie to, że – jak przekonuje biograf Borzęckiego, orientalista Jerzy Łątka – ojciec, najprawdopodobniej ze względów finansowych, przymusił syna do porzucenia artystycznych planów na rzecz seminarium duchownego. Ewentualne przyszłe kapłaństwo miało zapewnić zarówno synowi, jak i całej rodzinie względne utrzymanie.