W dniu 28 listopada 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny wydał prawomocny wyrok w sprawie skargi kasacyjnej K. T. przeciwko decyzji prezesa Agencji Mienia Wojskowego, która dotyczyła odmowy wypłaty świadczenia mieszkaniowego. Wcześniej, 15 marca 2024 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. T., potwierdzając decyzję organu. Wyrok ten odnosi się do przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, a także prawa postępowania przed sądami administracyjnymi.
Tło sprawy
K. T., pełniąca zawodową służbę wojskową, złożyła w lutym 2023 roku wniosek o wypłatę świadczenia mieszkaniowego. Wniosek został odrzucony przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego, a następnie decyzja ta została utrzymana przez prezesa Agencji Mienia Wojskowego. Podstawą odmowy była sytuacja, w której małżonek K. T. w 2006 roku otrzymał ekwiwalent pieniężny w zamian za rezygnację z kwatery. W ocenie organu oznaczało to, że skarżącej nie przysługuje ponownie prawo do świadczenia mieszkaniowego.
Stan prawny
Kluczowym przepisem w tej sprawie był art. 21 ust. 6 pkt 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, który wyraźnie wskazuje, że żołnierzowi zawodowemu nie przysługuje prawo do zakwaterowania, jeśli on lub jego małżonek otrzymał wcześniej ekwiwalent pieniężny w zamian za rezygnację z kwatery. NSA potwierdził, że przepis ten ma charakter bezwzględny i nie przewiduje wyjątków opartych na okolicznościach osobistych czy czasie zawarcia małżeństwa.