Mianem "wielkiego polowania na mariańskie indyki" określa się piątą i największą bitwę lotniskowców w dziejach II wojny światowej, rozegraną na Morzu Filipińskim w dniach 19–20 czerwca 1944 r. Choć w zamierzeniach cesarskich strategów miała powstrzymać pochód Amerykanów na Pacyfiku, zakończyła się upokarzającą klęską japońskiego lotnictwa.
Materiał archiwalny
Do wielkiego starcia doszło w ramach amerykańskiej operacji lądowaniu na Wyspach Mariańskich. Aby się jej przeciwstawić, Japończycy wysłali zespół lotniskowców tzw. Floty Ruchomej, który był najpotężniejszą formacją, jaką do tej pory cesarska flota skoncentrowała do jednej bitwy. Łącznie na pokładach dziewięciu lotniskowców, w tym trzech wielkich, bazowało 435 samolotów, a na pokładach towarzyszących im ciężkich okrętów znajdowało się 65 wodnosamolotów.