Witano na nim Leonida Breżniewa i Kim Ir Sena, wystąpił w filmach, serialach i piosenkach. Był pierwszym monitorowanym i klimatyzowanym miejscem publicznym w Polsce. Stołeczny Dworzec Centralny oficjalnie otwarto 5 grudnia 1975 roku.
- Osobiście uznaję wyższość architektury stacji Warszawa Śródmieście nad artystyczną wartością Dworca Centralnego. Ten ostatni kojarzy mi się z czasami propagandy sukcesu, gdy jego konstrukcję nadzorował pocieszny inżynier – czterdziestolatek z popularnego serialu telewizyjnego, a budował sprytny prostaczek – majster Maliniak; postacie fikcyjne, stworzone jednak z dziennikarską rzetelnością przez Krzysztofa Teodora Toeplitza – powiedział PAP architekt Grzegorz Stiasny.
- W tej farsowej opowieści nie pojawia się postać architekta. I dobrze, bo jego biografia ukazuje jednostkę wybitną, choć za życia niedocenianą. Architekt Arseniusz Romanowicz zaczynał karierę jeszcze w latach 30. od realizacji pięknej restauracji na Gubałówce w Zakopanem. Wraz z Piotrem Szymaniakiem zaprojektowali później cały system obsługi kolejowej Warszawy i większość jego dworców. Nie dbali o autoreklamę, lecz i tak część ich realizacji zaliczanych jest dziś do architektonicznych wizytówek Warszawy - podkreślił Stiasny.